دارم میفرستمش جایی که قلبم خیلی وقته رفته... دارم از دور دونه دونه ی ظرفای اون خونه رو تماشا می کنم، دونه دونه ی اون پیاله های رنگی، اون رومیزی ها، اون کاناپه ها... اون سکوت شبانه... منم اینجا تو همین سکوتِ اول پاییز... یواش یواش، دور از تو، پوست میندازم