۱۲ شهریور ۱۳۹۰

شب جان ِ دلم...کتِ آبی ِ مشهور برایم می خواند وصدای لئونارد اتاق ِ قرمز را برداشته است...تو هم لابد جایی بین ِ بازوان ِ پر ستاره ی من داری خواب ِ پاستای اسپایسی ِ چار میز می بینی و جمعه بازار و تئاتر ِ شهر.... اما نگران نباش...من برایت از همه شان کمی کنار گذاشته ام برای روزی که بیایی...یا بیایم...لطفن مواظب گوشواره های خال خال ِ من باش...
بوسه ها...
سیب♥